11-04-05

Hoe loemp kunde zijn?!


Misschien heb je bij Dinges al gelezen dat mijn froufrou verdwenen is? Wel euhm, ik moet toegeven ... Hoe loemp kunde zijn?
Maar langs de andere kant ... kan ik er echt niks aan doen se! Ineens was die steekvlam daar. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit zo hard verschoot van een beetje licht en warmte. Maar over 'hoe loemp kunde zijn' gesproken ...

Ooit, vele jaren geleden, toen ik nog niks te zeggen had en ik nog moest gaan en staan waar mijn ouders het wilden, (niet dat ik nu veel te zeggen heb, maar ik gehoorzaam zo niet meer), stond ik eens in de kerk. Neen, ik deed dat niet wekelijks! En nog niet trouwens! Mijn nichtje deed haar communie. En nu het toch bijna de tijd is van de communies is het misschien de moment om daar iets over te vertellen... Een verwittigd man is er twee waard, nietwaar? En ik zou ni graag hebben dat er achteraf tegen jou wordt gezegd; "Hoe loemp kunde zijn?" als je hier de goeie raad kan vinden ... Oei, ik ben aan t afdwalen ...

Dus, ik stond vanachter in die kerk ... te dromen en te wachten tot het spannend werd of tot het eindelijk gedaan was ... En 't werd spannend! Een vrouw met mooie, onmenselijk mooie lange blonde haren deed ni anders dan haar dochtertje verwittigen dat ze niet te ver achteruit mocht stappen omdat daar kaarsjes stonden te branden. Dat kleine, gehoorzame meisje met even lange (althans zo leek het toch) blonde lokken, bleef keurig op haar plaats staan ... Eigenlijk ben ik heel benieuwd of die nog steeds zo naar haar mama luistert?
Eindelijk, de mis was gedaan! Daar had ik al zolang op gewacht. Mijn benen deden pijn van dat rechtstaan, mijn ogen pikten van naar die lelijke pastoor te gapen, mijnen arm zag waarschijnlijk blauw van de keren dat mijn vader mij vastpakte om mij te verwittigen dat ik moest ophouden, ... Ok, ik probeerde het uit te lokken! Meestal vloog ik naar den auto als ik deugnietenstreken uithaalde ... Maar dit keer niet! Jammer maar helaas! Dju, weer aan 't afdwalen ...

Dus dat meisje bleef keurig staan maar moederlief had niet veel keuze. Ze moest een paar stappen achteruit ... En dan ineens, spanning op het einde van de kerkdienst! Zoef, er schoot ni veel meer over van haar jarenlange verzameling ... Er bleven nog een paar sliertjes over, die die langs haar schouder over haar borst vielen. Maar op haar rug ... Een grote, gele plek op een wit hemd... En voor de rest ... Stank!!!! Opeens veel plaats voor dat kleine meisje, dat plots doorhad waar haar moeder haar verschillende keren voor verwittigde. Tja, ... Hoe loemp kunde zijn??


01:25 Gepost door Someone_ELSe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** OCHARME!!!
enneu ja eigenlijk moet ge daar wel dom voor zijn he ;-) hihi

Gepost door: g*lover | 11-04-05

De commentaren zijn gesloten.