15-05-05

Over hart en verstand...


Straks ben je terug, iets dichter bij mij, maar toch nog veel te ver verwijderd van mij. Mijn hart bouwt een gevoel op, een gevoel voor jou, dat groot begon en steeds blijft groeien.
Jij denkt dat er ooit wel een einde zal komen aan deze groei.
Mijn verstand zegt me dat er misschien ooit wel een einde zal moeten komen aan deze groei.
Toch laat ik mijn hart toe verder te leven voor jou, omdat het mijn leven op sommige momenten veel fijner en aangenamer maakt. Die zeldzame momenten van voor mij intens geluk, wegen op tegen de vele negatieve gevolgen.

14:55 Gepost door Someone_ELSe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.